niedziela, 4 lutego 2018

Ochotnik do Auschwitz



Witold Pilecki w zasadzie jest mało znaną postacią w historii Polski. To wszystko za sprawą cenzury PRL-u, ponieważ człowiek ten był niewygodną dla władz postacią. Dopiero zmiana systemu pozwoliła nam na poznanie wspaniałej postaci, która niewątpliwie imponuje swoimi działaniami i bohaterskimi czynami. 

Istnieje wiele dobrych publikacji, których tematem jest właśnie rotmistrz Witold Pilecki. Ja przeczytałam  książkę biograficzną Pileckiego Adama Cyry, która przekonała mnie do siebie słynnym raportem Witolda Pileckiego, napisanego po ucieczce z obozu oświęcimskiego. 

Witold Pilecki, urodzony 1901 roku w Ołońcu w Karelii, pochodził z rodziny herbu Leliwa. Gdy miał 9 lat wraz ze swoją siostrą i matką udał się do Wilna w celu edukacji, gdzie od 1914 roku rozpoczął swoją działalność w harcerstwie zakazanym przez władze rosyjskie. Od urodzenia był wychowywany w tradycjach patriotycznych i od małego miał w sobie zapał, by być oddanym ojczyźnie oraz by za nią walczyć. Dlatego też jako nastolatek przystąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko – bolszewickiej. Jego działania, kształtujące  odwagę i waleczność można byłoby wymieniać bardzo długo, lecz do tych najważniejszych przede wszystkim należał dwukrotny udział w wyzwoleniu Wilna, waleczność w kampanii wrześniowej i  bycie organizatorem Tajnej Armii Polskiej. Dnia 19 września 1940 roku podczas niemieckiej łapanki pozwolił aresztować się Niemcom, aby przedostać się do obozu Auschwitz w Oświęcimiu jako Tomasz Serafiński o numerze 4859 i zdobyć informacje o panujących w nim warunkach. W obozie Pilecki podtrzymywał na duchu więźniów, stworzył Związek Organizacji Wojskowej ( ZOW ), organizował więźniom żywność, ubrania, a czasami nawet leki przy współpracy z doktorem Władysławem Deringiem. Witold Pilecki wraz z dwoma więźniami w 1943 roku uciekł z obozu. Następnie po powrocie brał udział w Powstaniu Warszawskim, a potem należał do II Korpusu Polskiego we Włoszech, lecz na osobisty rozkaz Władysława Andersa wrócił do Polski, by prowadzić działalność wywiadowczą. Wkrótce został aresztowany i brutalnie torturowany za ową działalność. 3 marca 1948 roku rozpoczął  się proces tzw „Grupy Witolda”, który zakończył się 15 maja, kiedy został skazany na karę śmierci i wkrótce stracony, mimo wielu próśb o łaskę ze strony najbliższych, a przede wszystkim jego żony – Marii Pileckiej. 

Książka Adama Cyry  ukazuje życie Witolda Pileckiego, bohatera, który całe życie działał w imię swojej ojczyzny. Oparta na wieloletnich badaniach, rzetelnie przedstawia sylwetkę naszego narodowego bohatera.  W drugiej części możemy ujrzeć pracę samego Pileckiego, który opisuje swoje losy w bardzo poruszający sposób. Lektura – według mnie – obowiązkowa dla każdego, a ten, kto chciałby poznać losy bohatera, wzorowego żołnierza, prawdziwego patrioty, niech po prostu przeczyta tę pozycję, do czego oczywiście gorąco zachęcam.

Aleksandra Moskwik



piątek, 2 lutego 2018

Opowieść o rozpieszczonej nastolatce, czyli Noelka



„Noelka” autorstwa Małgorzaty Musierowicz jest kolejną książką z cyklu „Jeżycjada”, cieszącego się ogromnym zainteresowaniem wśród młodzieży. Akcja powieści rozgrywa się podczas wigilii Bożego Narodzenia, a główna bohaterka Ela zdaje sobie sprawę z tego, że mimo ogromnej opieki i troski otrzymywanej od męskiej części rodziny, nie wszyscy mężczyźni darzą ją jednak bezkresnym uwielbieniem.
Ela, mieszkająca w jednym z poznańskich domów jest wielce rozpieszczoną siedemnastolatką. Być może wynika to z faktu, że jest jedyną młodą kobietą w rodzinie. Była osobą mądrą i uważała, że wszystkie sukcesy, które do tej pory osiągnęła, zdecydowanie jej się należą. Uwielbiała, gdy wszystko szło po jej myśli, lecz nagle wszystko potoczyło się inaczej. Dziadkowie spotkali swoją dawną miłość, ojciec postanowił iść na Wigilię do kobiety, którą poznał, a zbuntowany chłopak, którego niedawno poznała został wyproszony z ich domu z uwagi na opiekuńczość dziadka wobec Eli. Po tych tragicznych dla niej wydarzeniach dziewczyna „ląduje” całkowicie niespodziewanie w roli Aniołka i wraz z Gwiazdorem roznosi dzieciom prezenty.
Książka idealna na okres zimowy, a zwłaszcza świąteczny. Łatwa w odbiorze i skierowana głównie do młodzieży. Bardzo ciekawa, pełna ciepła, miejscami zabawna powieść, od której nie można się oderwać. Doskonale ukazuje, jak bardzo człowiek może zmienić się podczas jednego dnia. Gorąco polecam i zachęcam do przeczytania nie tylko tej pozycji, ale także innych książek cyklu „Jeżycjady”.
Aleksandra Moskwik


czwartek, 1 lutego 2018

Sentencje lutego



1.       „Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostaje.”
A.      de Saint Exupery

2.       „Miłość zmienia oblicze świata, a świat zorganizowany przez miłość zmienia nas samych.”
Anna Kamieńska

3.        „ Aby miłość trwała przez całe życie, trzeba ją pielęgnować starannie jak ogród.”
Henry Bordeaux

4.       „Jest taka miłość, która nie umiera, choć zakochani od siebie odejdą.”
Jan Twardowski

5.       „Dom nie jest tam, gdzie mieszkamy, ale tam, gdzie kochamy i jesteśmy kochani.”
Karlheinz Deschner

6.       „Czy to nie jest wielka rzecz – znaczyć dla kogoś wszystko?”
Bruno Schulz

7.       „Miłość to czuwanie nad cudzą samotnością.”
Rainer Maria Rilke

8.       „Nie można jej pragnąć, ponieważ sama w sobie jest celem. Nie można zdradzić, ponieważ nie ma nic wspólnego z posiadaniem. Nie można jej poskromić, ponieważ jest rzeką, która występuje z brzegów. 
Kto chce uwięzić miłość, musi odciąć karmiące ją źródło, a wówczas zmieni ją w sadzawkę 
pełną brudnej, cuchnącej wody.”
Paulo Coelho

9.       „Miłość jest czekaniem na szelesty, listy, na pukanie do drzwi.”
Małgorzata Hillar

10.   „Gdy się kogoś kocha, to kocha się całego człowieka, takiego jaki jest, a nie takiego, 
jakim by się go mieć chciało.”
Lew Tołstoj